دو ماه از دزدیده شدن آلن جانستون خبرنگار بی .بی. سی می گذرد و تا کنون هیچ نهاد مدنی نتوانسته است گروگانگیران را به پای میز مذاکره بکشاند .آلن که در صبح ۱۲ مارس دزدیده شد تنها خبرنگار غربی ساکن در نوار غزه و رام ا... است و بیم آن می رود که وی مدارک جدیدی از دولتهای حاکم در منطقه به دست آورده باشد که زمینه دزدیده شدن اورا فراهم کرده است . بسیاری از ناظران حقوق بشر بر این باورند که گروه های تروریستی ساکن فلسطین در دزدیده شدن آلن دست دارند.
گروگانگیران چندین شرط را برای آزادی آلن مطرح کرده اند که آخرین آن آزادی شیخ ابوفناده روحانی عربی است که در زندانی در بریستول محبوس است.
استفاده از حرکات تروریستی برای نزدیکی به اهداف سیاسی متاسفانه رویه ای است که طی چند سال اخیر از سوی فلسطینی ها اعمال می شود و نشان می دهد که آنها آنقدر ها هم که ادعا می کنند قواعد بازی را رعایت نمی نمایند.
دیدن رفتارهای خشونت آمیز با غیر نظامیان در هر جایی از جهان دردناک است و فرقی نمی کند که عاملان آن اسرائیلی باشند یا فلسطینی.خشونت خشونت است و هیچ توجیهی ندارد!
 

 

 

احمد شاه مسعود ، در جریان مقابله با طالبان :
ما ملت افغانستان زیر بار زور نمی رویم مگر اینکه زور، خیلی پر زور باشد!!!!!!!!!!!؟

 

چشم ما را روشن کردید آقای مسعود ده نمکی.
از آخرین باری که همدیگر را دیدیم مدت زمان طولانی می گذرد .یادتان می آید ؟ در پارک لاله. نه! مثل اینکه حافظه تان یاری نمی کند.ولی من خوب یادم است ،کمکتان می کنم تا یادتان بیایید.
خرداد ماه بود و هوا خیلی گرم .جمعی از بچه های روزنامه نگار در پارک لاله تریبون آزاد تشکیل داده بودند و شما آنجا بودید منتها نه در سمت روزنامه نگاران ،در سمت برادر ها.به خاطر آوردید؟
خرداد۱۳۷۶ .من خیلی جوان بودم و هنوز روزنامه نگار حرفه ای نبودم ولی یادم می آید شما هم فیلمساز و روزنامه نگار نبودید! شما یک کت معروف به تن داشتید و مدام خط و نشان می کشیدید. شما و برادر الله کرم.
من با دوستان روزنامه نگارم داشتیم حرف می زدیم و از کشورمان که فقط مال پدری شما نبود انتقاد می کردیم ،برای بهتر شدن آن ،پیشرفت و سر بلندی اش نقشه می کشیدیم( آن موقع ها هنوز نمی دانستم ارث پدری شامل حال کشور هم می شود!) هنوز یادتان نیامد؟!
ما از نظر شما حرکت های ضد ارزشی می کردیم،چون تعدادی دختر و پسر مرفه بی درد بی دین بودیم که برای روزنامه هایی که بودجه اش را استکبار می داد می نوشتیم.داشتیم صحبت می کردیم که شما و برادرانتان نزدیک شدید،باتوم داشتید و زنجیر .از این جا به بعد را من خوب به یاد دارم اگر شما فراموش کرده اید!
من خوب یادم است که به بچه های روزنامه نگار حمله کردید و آن ها را کتک زدید،خوب به یاد دارم دستبند داشتید و من یادم نمی رود که مدام از خودم می پرسیدم که مگر شما پلیس هستید؟! شاید یادتان نیاید که ضد دموکراسی ترین کار عمرتان را در پارک لاله مرتکب شدید.فرصت دارید جند لحظه فکر کنید...باز هم یادتان نیامد ؟...شما کارت های خبرنگاری را با قیچی می بریدید! کاری که در هر جای دیگری غیر از این مرز پر گهر اگر انجام داده بودید تا آخر عمر باید خانه نشین می شدید و نه فیلمساز!
آن روز شما به همه فحاشی کردید،فحش خواهر و مادر دادید،پدر همه را زیر سوال بردید...بعد هم همه را سوار کردید و بردید و باقی قضایا...من تا روزی که زنده هستم برادران انصار حزب ا... را فراموش نمی کنم!

و اما بعد ...
باید یک دهه می گذشت تا هنرمند ،منتقد وفیلمساز بشوید.از هنر برای هنر و مکاتب سینمای جهان بگویید،موتور ۱۰۰۰ خود را بفروشید و پژو بخرید.در مقابل دوربین ها ژست بگیرید. اشکالی ندارد اگر گذشت یک دهه این همه ثمرات دارد خیلی هم خوب است ولی بعضی اشتباهات در زندگی مرتکب می شویم که تا پایان عمر نه خودمان آن را فراموش می کنیم و نه دیگران.گاهی اشتباهاتمان فقط خودمان را بدبخت می کند و گاهی یک نسل را به باد می دهد.من ازاین اشتباه حرف می زنم.وجالب این است که هنوز خود را مقصر هم نمی دانید. تبریک می گویم انسان بسیار با اعتماد به نفسی هستید!
آنچه که باعث شد این مطالب را بنویسم ،نه ماجرای دهه گذشته بلکه خبری بود که دیروز شنیدم مبنی بر این که اخراجی ها را در لوس انجلس اکران خصوصی کرده اید.خیلی جالب است که اولین اکران بین المللی تان در بلاد کفر و استکبار بوده است،در شهر فرشتگان هالیوودی! من نگران ارزش ها یی  هستم که شما مدام نگرانشان بودید وگرنه اگر شمایید که فردا ادعا می کنید می خواستید رسالتتان را در سرزمین های دیگر بسط دهید !
وقت شریفتان را بیش تر از این نمی گیرم. یکی از روزنامه های نزدیک به ایدئولوژی شما تیتر زده بود :مردی برای تمام فصول .خواستم بگویم تیتر بسیار مناسبی است اما فصل اول شما در پارک لاله گذشت . حالا یادتان آمد؟!